BUM 2 i 1/2 czyli 24 godziny pozytywnie zakręcone 7-8.08.2020

 

Tam, gdzie zbiegają się przyjazne drogi,

cały świat przez chwilę wydaje się domem."

Hermann Hesse

BUM 2 i ½ przechodzi do historii. Plecak dawno rozpakowany. Emocje opadły. Chwila prawdy... Podobno relację powinno się pisać od razu po danym wydarzeniu ale ja lubię delektować się wspomnieniami. Więc dzień za dniem dodaję okruszki obrazów, by w końcu ułożyć z nim mozaikę. I może moje wspomnienia przelane na „papier” nie dojrzały jeszcze jak dobre wino, to myślę że już czas, aby wyjąć je na światło dzienne. 

Zimowe Tatry - dzień 2 - czyli o tym, że zmiana planów wcale nie jest zła ... 29.02.2020

Lubicie wiatr w górach? Nie? Dlaczego? ;-)
Dzisiejsze plany zakładały jedno: wstajemy wcześnie, aby dać sobie czas na ewentualne zmiany tras, zejścia lub alternatywy wydłużenia. Prognozy zapowiadały się całkiem dobrze, poza jednym szczegółem: wiatr. Każdy model podawał coś innego ... ale sporo prognoz zapowiadało wiatr i powiewy. Jakie? O tym mieliśmy się przekonać. Nasze ekipa zresztą o wietrze i halnym co nieco już wie ... Może mają szczęście do niego?

Plan zakładał przejście Doliną Chochołowską, potem wejście na Grzesia (spoko górka) potem przejście na Rakoń i z powrotem do Doliny. Wstaliśmy wcześnie i jeszcze przed 7 zameldowaliśmy się na parkingu w Dolinie. Tu parkingi tańsze, jedyne 10 zł. Pogoda rzeczywiście zapowiadała się ładna. Ruszyliśmy więc Doliną. Oprócz jednego kolegi wszyscy byliśmy tu po raz pierwszy. Dolinka jak dla mnie trochę podobna do Kościeliska. Na pewno dłuższa. I hmmm widoki jednak ładniejsze. Z tego co przestudiowałam mapy i blogi, dolinka jest świetnym punktem wypadowym własnie na Grzesia, Rakonia, ale też na Wołowiec, na który nie wiadomo dlaczego ale bardzo mnie ciągnie ... Ale raczej letnimi porami roku. 
Mijaliśmy całkiem sporo ludzi albo oni nas mijali. Przy tej pogodzie pewnie każdy miał fajne plany. Szybko dotarliśmy do schroniska. Ostatnie podejście do schroniska daje sporo satysfakcji ;-)
Schronisko bardzo ładnie położone. Ładne, takie kamienne, jak większość schronisk w Tatrach. Całkiem spore doczytałam, że mają 121 miejsc noclegowych.
Robimy małą przerwę na drugie śniadanko. Miedzy batonem, orzechami a łykiem herbaty nagle usłyszeliśmy szum. to wiatr, bardzo mocny powiew. Podniósł w górę śnieg z polan, zawirował gałęziami drzew i ucichł. Dalej mam nadzieję, że to będą tylko powiewy.
Ruszamy na Grzesia. Zakładam raczki, wyciągam kijki. Nawet się nie zorientowałam jak zostawiam chłopaków z tyłu. 

Idę, a nogi same mnie niosą mimo, że ciągle pod górę. Słońce cudownie świeci ale coraz częściej czuję też podmuchy wiatru. Większa część drogi prowadzi przez las i zdaję sobie sprawę, że tu nie czuć wiatru ale on jest. Dowodem na to były kłęby czegoś białego nad szczytami. to białe coś to śnieg wznoszony przez wiatr. Mocny wiatr. Jednak moją uwagę zwróciło coś innego. Bardzo okazały i ładny szczyt który co chwilę wyłaniał się w miejscach odsłoniętych od drzew. Najpierw zapytałam o niego skitourowców ale nie wiedzieli co to za szczyt. Potem mijałam większa grupkę, spytałam się i usłyszałam od najbardziej obeznanego pana, że to Kominiarski Wierch. Szczyt w rezerwacie zamkniętym, na którego nie ma żadnych szlaków. Piękny prawda?

Zimowe Tatry - dzień 1 - prawie jak w Narnii - 28 lutego 2020

Miały być Karkonosze... plany wyparła jednak propozycja znajomych - propozycja nie do odrzucenia czyli zimowe Tatry. Jakiś czas temu stwierdziliśmy, że zimowe poznawanie gór będziemy zaczynać od Sudetów i Beskidów a tu już drugi wyjazd w śnieżne Tatry. Po jakimś czasie doszliśmy jednak do wniosku, że w Tatrach też są łagodne szlaki i szlaki dla tzw. początkujących. Jednak zimą wszystko może być inaczej o czym przekonacie się czytając nasz drugi wpis.

Przede wszystkim planując wyjazd dosyć wcześnie, to znaczy na miesiąc przed wyjazdem, nie mogliśmy założyć gwarancji dobrej pogody. Dlatego nawet wcześniejsze plany mogły się zmieniać jak w kalejdoskopie, w momencie zmiany czy załamania pogody.

Jednak pogoda nie była zła ... Tak mogę podsumować naszą wyprawę ...

W poszukiwaniu zimy na Biskupiej Kopie.

Biskupia Kopa to obok Ślęzy chyba najbliżej nas położony bardziej popularny szczyt górski (nie licząc Czech). Już nie pamiętam ile razy byliśmy na nim. Zresztą poniżej daję link do paru naszych wypraw:  Biskupia Kopa 2017; Biskupia Kopa 2016. 

Chłopcy własnie kończyli zimowisko - obóz sportowy karate i mieliśmy ich odebrać w Głuchołazach. Wykorzystując zapowiadaną ładną pogodę zaproponowaliśmy chłopcom króciutki spacer na Biskupią Kopę. Bardzo im się spodobał pomysł więc zaparkowaliśmy w Jarnołtówku i szlakiem czerwonym ruszyliśmy na Biskupią Kopę. 

Niestety zapomniałam aparatu więc posiłkuję się zdjęciami z telefonu.

Nie było dużego ruchu przynajmniej na początku. Słońce przygrzewało wiec szybko zaczęliśmy ściągać wierzchnie kurtki.

Zimowy Mały Śnieżnik i jego wielki brat.

Bardzo już chcieliśmy w góry, grudzień minął niezbyt uroczy w pogodę. Plany na ten zimowy sezon to m.in Karkonosze, ale póki co zima była deszczowa i ponura, iwęc przekładaliśmy wyjazd, myśląc o tym, gdzie by tu ruszyć chociaż na jeden dzień. Śnieżnik ... dawno na nim nie byliśmy. Ja byłam w 2018, a wcześniej byliśmy w 2016 i 2015. Opisane są w poniższych postach. Śnieżnik 2016; Śnieżnik 2018 z 2015 roku nie mam opisanej trasy. Byliśmy wtedy z chłopcami i nie mieliśmy jeszcze bloga :-) ale może kiedyś uda się uzupełnić.

Tym razem chciałam Przemkowi pokazać trasę z naszej wycieczki pracowniczej - trasę z Kletna. Plan był, ze możemy sobie zwiększyć trasę zahaczając o Mały Śnieżnik, na którym jeszcze nigdy nie byliśmy.

Sprawdziłam pogodę i w piątek postanowiliśmy, że w sobotę jedziemy. Miało być słonecznie i trochę mroźnie. Idealnie.

Trochę spóźnione podsumowanie roku 2019

Trochę spóźnione podsumowanie roku 2019, jednak priorytetem było uzupełnienie bloga pod kątem Konkursu Turystyczna Rodzinka 2019: konkurs

Rok 2019 przeszedł do historii. Co prawda mam do uzupełnienia jeszcze parę postów na blogu miedzy innymi nasze wyjazdy na Słowację na Małą Fatrę oraz nasz październikowy pobyt w Paśmie Jeseników. Obiecuję i postaram się to uczynić do końca stycznia. 

Podliczyłam 2019 rok. Pieszo w górach zrobiliśmy prawie 400 kilometrów (mi zabrakło 7 a Przemkowi 30, ale za to Przemek zrobił 300 kilometrów na rowerze a ja tylko 267 ;-). Rower jednak jest u nas rzadziej niż piesze wędrówki ;-). Nie liczę tu kilometrów z biegania, spacerów itp. Dla mnie to całkiem nieźle. 

Posprzątamy 101 szczytów - Orlica - 11.11.2019

Na pewno większość góromaniaków słyszała, że w roku 2018 uczciliśmy 100 lat odzyskania niepodległości przez Polskę zdobywając 100 szczytów w jednym czasie.

Aby nie pozostawić akcji jako jednorazowej w tym roku główna organizatorka poszła o krok do przodu. Mieliśmy posprzątać 101 szczytów! Warto wspomnieć, że organizatorem i pomysłodawcą jest portal Aktualne Warunki w Górach,  z jej niezłomną szefową Mają.

Co nas czekało w tym roku? Każdy szczyt potrzebował tzw. szefa, więc zgłosiłam się na Orlicę!

Jagodna o wschodzie i o kolejce na wieżę na Wielkiej Desztnie - 27.10.2019

Drugi dzień naszej wyprawy z dziećmi w Góry Bystrzyckie i Orlickie zaczął się bardzo wcześnie, gdyż planowaliśmy zdobyć Jagodną kiedy wszyscy śpią, i zdążyć z powrotem na śniadanie. Na pewno wrócimy w te góry. Chociażby w Góry Orlickie, już za dwa tygodnie: na wielkie sprzątanie w 101 rocznicę odzyskanie niepodległości. Tak jak pisałam w sierpniu te dwa pasma górskie mają jakiś taki spokój w sobie. W większości zalesione, chodząc po szlakach można przez cały dzień nikogo nie spotkać. Dla mnie to istny ZEN wśród gór. Tym razem jesteśmy jednak z piątką dzieci i hmmm ZEN jakby mniejszy. Ale przepraszam dwójka z dzieci to już nastolatkowie. Wiecie jaki jest plus, kiedy jest taka grupka dzieci - cały czas się sobą zajmują i jakby mniej marudzą, a nawet jak marudą to idą wytrwale dalej no, bo inni też idą. 

Ale wróćmy do naszego poranka. Widoków się nie spodziewaliśmy, bo wiedzieliśmy, że teren i szczyt jest zalesiony. Na szczyt było według planu 1.20 h. Wyszliśmy więc przed 6, by przed 9 być z powrotem.Jak zwykle las w ciemnościach ma swój urok, tajemniczy trochę straszny. Dosyć szybko zaczyna się brzask.

Szczytnik i torfowiska w Zieleńcu - 26.10.2019 r

Ilekroć jeździliśmy do Zieleńca, czy też w Góry Stołowe przejeżdżaliśmy przez miejscowość Szczytna gdzie po prawej stronie mieliśmy widok na wzgórze i jakieś zabudowania na nich.

Pomyśleliśmy, że kiedyś trzeba by się dowiedzieć co to jest i podjechać lub przejść się na górę. Okazja przyszła planując wycieczkę dwudniową z nasza zaprzyjaźnioną rodzinką.

Jedno było od początku zaplanowane, że nocujemy w klimatycznym schronisku Jagodna.Dwa dni były do opracowania i miałam rożne pomysły na to by coś pozwiedzać i pochodzić po górach. chciałam jeszcze raz przejść przez Torfowiska, bo przy okazji Bum-u nie miałam już siły podziwiać te piękne tereny.

Około 9 docieramy do Szczytnej skąd żółtym szlakiem z parkingu na ul. Leśnej udajemy się na Szczytnik. Po drodze okazuje się, że to teren nas wspinaczkę skałkową. Idziemy dosyć stromo pod gorę. W drodze powrotnej okaże się, że zrobiliśmy sobie skróty, bo trasa prowadzi bardziej łagodnie i dookoła.

Czart i złoto czyli drugi dzien w jesenickich górkach

Po wczorajszym cudownym dniu w towarzystwie Pradziada, dzisiejszą trasę musieliśmy trochę zweryfikować z uwagi na ból biodra koleżanki. Pojechaliśmy więc razem do Karlovej Studanki, a potem w czwórkę na krótką trasę na Zlaty Chlum. 

Jesienna Karlova Studanka jest przepiękna.

Pradziad październikowy, wietrzny i słoneczny.

Która to nasza wyprawa na Pradziada? Kolejna ... :-) Dlaczego akurat tutaj znowu? Hmmm plany były inne miały być izerskie jesienne góry. Bardzo chciałam je pokazać naszej paczce góromaniaków, z którymi byliśmy wiosną na Rysiance ... Niestety zwlekaliśmy z rezerwacją i nie było już miejsc na Orlu, bo tam chcieliśmy nocować. Być może nałożył się na to bieg Ultrakotlina 2019 biegnący właśnie górami izerskimi i  Karkonoszami. Przemek już miał w ogóle zrezygnować z wyjazdu ale nasi znajomi bardzo nalegali, tym bardziej, że pogoda zapowiadała się cudowna. Szybka decyzja może Czechy tym bardziej, że nasi znajomi nie byli jeszcze na Pradziadzie ... Szybka akcja i na booking.com udało nam się znaleźć cud tanią kwaterę ... Weekend zaplanowany, wyjazd piątek wieczorem, sobota pradziad, niedziela Certove Kamene i Zlaty Chlum, który mieliśmy poznać przy Zlatohorskim Trekkingu, z którego zrezygnowaliśmy z powodu pogody. Trasy na obydwa dni wymyśliłam ja. :-)

Trójgarb i Chełmiec - czyli wracamy do Korony Gór Polski - 29.09.2019

Trasa: Lubomin - Lubomińskie Siodło - Trójgarb (778 m n.p.m.) - Lubomin - Chełmiec - Lubomin - 16 km

Po Lubomirze i pienińskiej Wysoce przypomniało nam się, że dawno nie robiliśmy nic do Korony Gór Polski w Sudetach.
Obecnie zestawienie wygląda tak:

LISTA SZCZYTÓW:

1 Góry Świętokrzyskie Łysica 612
2 Masyw Ślęży (Przedgórze Sudeckie) Ślęża 718 - zdobyta kilka razy ostatnio 2017 roku
3 Góry Kaczawskie Skopiec 724
4 Góry Bardzkie Kłodzka Góra 765 zdobyta w 2017
5 Góry Wałbrzyskie Chełmiec 869 zdobyta w 2019
6 Góry Opawskie Biskupia Kopa 889 bardzo często przez nas odwiedzana ostatnio zdobyta w 2017
7 Beskid Makowski Lubomir 912 zdobyty w 2019
8 Góry Stołowe Szczeliniec Wielki 919 zdobyty w 2017
9 Beskid Mały Czupel 934 zdobyty w 2019
10 Góry Kamienne Waligóra 936
11 Rudawy Janowickie Skalnik 945
12 Góry Bystrzyckie Jagodna 977 zdobyta w 2019
13 Góry Złote Kowadło 989 zdobyte w 2018
14 Beskid Niski Lackowa 997 zdobyta w 2018
15 Góry Sowie Wielka Sowa 1015 ostatnio byliśmy w 2016
16 Pieniny Wysoka 1050 byliśmy dwukrotnie 2018 i 2019
17 Góry Orlickie Orlica 1084 byliśmy w 2019
18 Góry Bialskie Rudawiec 1112 zdobyty tylko przez Przemka póki co ;-)
19 Góry Izerskie Wysoka Kopa 1126 zdobyty tylko przez Przemka póki co ;-)
20 Beskid Wyspowy Mogielica 1170 zdobyta w 2018
21 Beskid Śląski Skrzyczne 1257 zdobyte w 2016, wcześniej w 2014
22 Beskid Sądecki Radziejowa 1262 zdobyta w 2018
23 Gorce Turbacz 1310 zdobyty w 2016
24 Bieszczady Tarnica 1346 zdobyta w 2018
25 Masyw Śnieżnika Śnieżnik 1425 ostatnie zdobycie było w 2018, wcześniej 2015 i 2016
26 Karkonosze Śnieżka 1602 oj na szczycie byliśmy 5 razy, ostatnio w 2017
27 Beskid Żywiecki Babia Góra 1725 ostatnie zdobycie było w 2019

28 Tatry Rysy 2499

Legenda:
       zdobyte wszyscy razem w czwórkę a czasem nawet z Babcią :-)
       zdobyte przeze mnie i Przemka
       zdobyte tylko przez Przemka

Ostatni dzień na Małej Fatrze - Chleb i "mordor" przy zejściu do chaty na Gruni ;-)

To już ostatni dzień na Małej Fatrze. Jestem pod ogromnym urokiem i obiecujemy sobie wrócić tutaj. Może na któryś wakacyjny albo zimowy pobyt? Z drugiej strony ciągnie mnie do dalszej eksploracji gór: Wielka Fatra (podobna mniej oblegana), czy też Góry Choczańskie z równie majestatycznym Wielkim Choczem. Dzisiaj wycieczka się podzieliła, cześć została w miejscowości - związanej z "janosikową" historią. Część wjechała kolejką i lajtowo, weszła z nami na Chleb i poszła do chaty pod Chlebom. My razem z pięcioma osobami postanowiliśmy zrobić chociaż część dzisiejszego planu czyli oprócz Chleba zdobyć Poludniowy Gruń.

Mała Fatra - 2 dzień - na dachu Małej Fatry

W urodziny Przemka mieliśmy zdobyć najwyższy szczyt Małej Fatry - Wielki Krywań (słow. Veľký Kriváň; 1709 m). pogoda zapowiadała się dziś cudownie, pełne słońce, rześko, bez upałów. Ponieważ plan zakładał dzisiaj 18 km a doświadczenie mówiło, że zawsze wychodzi więcej plan zakładał dziś wjechanie kolejką Vratna-chleb. Kolejka w postaci gondoli, wjeżdżała sprawnie zabierając ze sobą ok. 6 osób. 

Ta trasa miała nam pokazać równe niespodzianki Małej Fatry i dziś wpadłam jak śliwka w kompot mimo, iż nasze kolana poczuły te zejścia. Mała Fatra jest przecudowna, jest takim malutkim skarbem pełnym niespodzianek.Regeneracja jednak była szybka i już jutro mieliśmy znów ruszyć, mimo, że większość uczestników wycieczki już założyła, że jutro nigdzie się nie ruszają. Dzisiejsze wejścia to jedynie 761 m, natomiast suma zejść to: 1886 m!

Trasa: wjazd kolejka Vratna - Snilovske sedlo - Velky Krivan - Sedlo bublen - Mały Krivań - Priehyb - Biele skaly - Suchy - Chata pod Suchym - Nezbudska Lucka

Mała Fatra - 2 dzień - 13.09.2019 - lajtowo i bieszczadzko.

Veľká lúka - Wielka Łąka (1476) to najwyższy szczyt Luczańskiej części Małej Fatry. Ta część Małej Fatry przypomniał mi bardzo Bieszczady. zresztą dzisiaj widząc już kawałek Malej Fatry widzę, ze te góry maja w sobie i trochę Pienin, i trochę Tatr, i trochę Bieszczad właśnie z trawiastymi "połoninami". Ci co byli w dolomitach mówią, że i takie fragmenty tu znajdziemy. Więc Mała Fatra z nazwy tylko "mała", bo takiego urozmaicenia terenu na tak małym obszarze to chyba jeszcze nigdzie nie widziałam.
Trasa:
Martin Strane - Chata na Martinskich Holach - Krizava - Velka Luka - Vidlica - Humence -Lażky

Mała Fatra - Janosikove diery, Mały i Wielki Rozsypaniec - fascynacja od pierwszego spojrzenia

Czterodniową wycieczkę z opolskim PTTK - KTG 21 - na Małą Fatrę zaczęliśmy z wielkim przytupem.

Mała Fatra  - ileż to razy widziałam charakterystyczne poszarpane szczyty Wielkiego Rozsutca czyli Rozsypańca - z Beskidu Żywieckiego np z Rysianki, z Babiej Góry - tam były przecież fantastyczne widoki na Małą Fatrę. Dlatego na wycieczkę zapisaliśmy się już prawie rok wcześniej w autobusie w czasie jednej z innych wycieczek z PTTK. :-)

Pierwszy dzień: 

Trasa: Terchova Biely Ptoko - Dolne Diery - Horne Diery - Sedlo Miedzyrozsutce - Maly Rozsutec (1343 m. n.p.m.) - Velky Rozsutec (1610 m. n.p.m.) - Medziholie - Stefanova

Wielki-mały powrót w Pieniny - Wąwóz Homole i Wysoka i Durbaszka też - 28.08.2019

Trasa: Parking Homole- Wąwóz Homole- Wysoka (1050 m. n.p.m.) - Schronisko Durbaszka - Parking Homole

Czas pożegnać się z Pieninami. To był przemiły wyjazd. Ostatni raz razem w górach byliśmy w marcu więc tym bardziej chłopcom podobał się ten wyjazd. Po przepysznym jak zawsze śniadaniu zrobiliśmy sobie sesję zdjęciową z Trzema Koronami.

Ruszamy dziś zdobyć z chłopcami szczyt do Korony Gór Polski – Wysoką najwyższy szczyt Pienin. Byliśmy na niej przy okazji zeszłorocznej wyprawy ale bez Bartka i Kuby, dlatego warto było powtórzyć a też na pewno spodoba im się wąwóz Homole.

Wielki-mały powrót w Pieniny - wschód słońca i zamki 27.08.2019

 Schronisko PTTK Trzy Korony – Wąwóz Szopczański – Przełęcz Szopka – Trzy Korony – Przełęcz Kosarzyska - Schronisko PTTK Trzy Korony 6,20 km

Nie ma to jak wejść na szczyt i zejść na śniadanie :-) Bardzo chcieliśmy Kubie i Bartkowi pokazać wschód słońca w górach czyli coś co nas z Przemkiem niezmiennie wzrusza i zachwyca. I dziś się udało. Miała być dłuższa trasa z sokolicą jednak kolano Bartka nie napawało optymizmem wiec zmieniliśmy ilość kilometrów, by nie przeforsować kolana. Idealna wyprawa to własnie wyjście na wschód słońca. Pobudka 3.30 I dawaj na Trzy Korony. Tempo mieliśmy takie, że spokojnie mogliśmy wstać o 4 😜, bo trasę na 1 h 40 minut zrobiliśmy w godzinę i 10 minut. Jest kondycja. 🏋️‍♀️ Na wschód słońca trzeba było poczekać. Oj tłumy dziś były. :-) Łączyło nas jedno: zachwyt nad pięknem wschodu. Niestety metalowa konstrukcja nie do końca przypadła Bartkowi do gustu, stwierdził w połowie drogi, że nie chce wejść na samą górę. Musieliśmy zrobić plan B. Przemek znalazł miejsce skąd było widać wschód słońca na niżej położonej polanie. My z Kubą czekaliśmy na wschód na zatłoczonej platformie. Oj sporo chętnych było na wschodzie. Nie dziwię się. To jedno z najładniejszych miejsc w Polsce, aby podziwiać to zjawisko. No i te morze chmur. Tak samo było rok temu z tym, że wtedy byliśmy o godzinie 8 na szczycie już po wschodzie słońca – za to rok temu byliśmy sami na platformie. Dopiero jak zaczęliśmy schodzić to ludzie wchodzili na górę. Tym razem już po drodze dogoniliśmy grupkę młodych ludzi – młodzieży.

Wielki-mały powrót w Pieniny - spływ Dunajcem, Czerwony Klasztor. 26.08.2019

Spływ Dunajcem 16,1 kilometrów, potem trasa Szczawnica – Sromowce Niżne 16,53 kilometrów.

Nocleg z niedzieli na poniedziałek mieliśmy w Niedzicy w Willi Danielski - http://www.danielski.vns.pl/. Bardzo ładna willa, z zapleczem kuchennym i z ładnym zielonym zakątkiem z tyłu domu. Bardzo czysto, willa widać, że odnowiona i zadbana. Jadąc wczoraj z wejścia na Lubomir, przejechaliśmy też przez dość intensywną burzę na wysokości Rabki. Na miejscu jednak burzy już nie było.

Po obfitym i dobrym śniadanku, dzisiejszy plan zakładał spływ Dunajcem. Planowaliśmy być przed 9 na przystani, aby uniknąć tłumów. I rzeczywiście udało nam się kupić bilety na pierwszą łódź. Wraz z kompletem osób.

Bardzo ładna jest droga prowadząca z Niedzicy do Sromowce -Kąty gdzie jest przystań i początek trasy. Ranek był bardzo mglisty i rześki. Znając jednak te tereny i patrząc na prognozę pogody miałam nadzieję jednak dzisiaj na słońce. 

Panowie flisacy jak zawsze zabawiali nas rozmową. Dla chłopców i Przemka to był pierwszy spływ ja jako dziecko była raz czy dwa, a potem byłam z moją koleżanką na spływie w czasie naszej słynnej objazdówki: Gorce-Pieniny-Tatry. Pierwsza część aż do Sromowiec nie zachwyca zbytnio jednak rankiem można było zobaczyć czaplę czy też wędkarza: 

Wielki-mały powrót w Pieniny, ale najpierw Lubomir - 25.08.2019

Poręba - Kamiennik Północny- Kamiennik Południowy - Łysina - Lubomir - schronisko PTTK na Kudłaczach - Poręba 15,9 km.

Powrót w Pieniny był nieunikniony. Tym bardziej ucieszyliśmy się, gdy okazało się, że wygraliśmy pobyt w schronisku Trzy Korony w ramach konkursu Turystyczna rodzinka 2018 organizowanego przez PTTK. Uczestnictwo w tym konkursie jest dla nas już tradycją, nawet nie liczyłam, że za rok 2018 coś otrzymamy, jednak miło nam ogromnie, że nas wyróżniono. Po prostu warto coś robić z sercem.

Szybko zarezerwowałam pobyt na trzy dni ostatniego tygodnia wakacji jako miłe zakończenie odpoczynku dzieci. w zeszłym roku dokładnie tak samo byliśmy w Tatrach. Od poniedziałku do środy planowaliśmy być w Pieninach. Jednak mieliśmy pomysł by przedłużyć pobytu o weekend. Zdecydowaliśmy wobec tego, że w niedzielę zdobywamy szczyt Lubomir, najwyższy szczyt Beskidu Makowskiego tym samym kończąc Koronę Gór Polski w Beskidach. Po tej stronie Polski zostały nam już Rysy i Góry Świętokrzyskie.

Spakowani ruszyliśmy do miejscowości o nazwie Poręba. Zostawiliśmy samochód przed sklepem z nadzieją, ze nikomu w niedzielę nie będzie tu przeszkadzał. Obok nas zaparkowali też ludzie, którzy również wyglądali na osoby wybierające się w góry w dodatku mieli ze sobą uroczego psa. Tam ruszyliśmy szlakiem zielonym. Już prawie na początku szlaku zauważyliśmy oznakowania wyścigu górskiego jednak bez konkretnej daty. Potem okazało się, że rajd był organizowany właśnie dzisiaj. Mieliśmy okazje zobaczyć prawdziwych górskich maniaków rowerowych. Podziwialiśmy ich rowery i oczywiście nieziemską siłę jaką trzeba mieć, by podjechać na górskich ścieżkach po kamieniach, korzeniach ostro pod górę … Był to wyścig z serii o nazwie Cyklokarpaty. I trasy liczyły sporo kilometrów bo zaczynały się w Myślenicach.